ਦੀਵਾ ਮੇਰਾ ਏਕੁ ਨਾਮੁ

• ਡਾ: ਸਰਬਜੀਤ ਕੌਰ ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ •
ਦੀਵਾਲੀ ਦੀ ਰਾਤ ਹੈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੇੜਾ
ਜਗਮਗ ਜਗਮਗ ਹੋ ਰਿਹਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਿਹੜਾ |
ਆਪਣੇ ਵੀ ਤਾਂ ਜਿਸਮ ਨੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਦੀਵੇ,
ਓਹੀ ਦੀਵਾ ਜਗ ਰਿਹਾ ਜੋ ਚਾਨਣ ਪੀਵੇ |
ਇਸ ਦੀਵੇ ਦੇ ਨੂਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਝੱਲੇ ਕਿਹੜਾ...
ਅੰਬਰ ਦੇ ਵਿਚ ਟਹਿਕਦੇ ਤਾਰੇ ਹੀ ਤਾਰੇ,
ਅਸੀਂ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਭਰ ਲਏ ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ,
ਸਾਡਾ ਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਨਾ ਹੁਣ ਝਗੜਾ ਝੇੜਾ....
ਚਾਨਣ ਦੀ ਕੋਈ ਜਾਤ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸਭ ਦਾ ਸਾਂਝਾ,
ਰੂਹਾਨੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕੋਈ ਰਹੇ ਨਾ ਵਾਂਝਾ,
ਅੰਦਰ ਸਭ ਦੇ ਹੋ ਜਾਏ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਡੇਰਾ...
ਰੱਬ ਕਰੇ ਦੀਪਾਵਲੀ ਰੂਹ ਵਿਚ ਸਮਾਵੇ,
ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਿਆਰ ਦਾ ਇਹ ਦੀਪ ਜਗਾਵੇ,
ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਵਿਚ ਲੈ ਲਵੇ ਕੋਈ ਸੋਨ ਸਵੇਰਾ...
ਅੰਦਰੋਂ ਬਾਹਰੋਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹਾਈਏ,
ਪੀ ਕੇ ਸੁੱਚੀ ਚਾਨਣੀ ਆਪਾਂ ਨਸ਼ਿਆਈਏ,
ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵਲ ਲਈਏ ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ ਘੇਰਾ
ਨਫ਼ਰਤ ਰੂਪੀ ਕਾਲਖ਼ਾਂ ਦਾ ਢਾਈਏ ਡੇਰਾ... |