JALANDHAR WEATHER

19-07-2024

 ਬਸ ਇਕ ਬੂਟਾ

ਅੱਜ ਵਧਦੀ ਗਰਮੀ ਨੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਟ ਕਢਵਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਗਰਮੀ ਦਾ ਰੋਣਾ ਰੋਂਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਵੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਗੱਲ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਵਧਦੀ ਗਰਮੀ ਦਾ ਹੱਲ ਕੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਤਾਂ ਜੋ ਵਾਤਾਵਰਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਲਗਾਤਾਰ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਰਾਜ ਵਿਚ ਵਸਦੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਜੋ ਸੜਕਾਂ ਕੰਢੇ ਰੁੱਖ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੱਟ ਕੇ ਆਪਣਾ ਚੂਲ੍ਹਾ ਚੌਂਕਾ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਜੋ ਰੇਹੜੀਆਂ, ਫੜੀਆਂ ਲਗਾ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁਪਏ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵੀ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਸਿਲੰਡਰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਵਰਜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੜਕਾਂ ਕੰਢੇ ਲੱਗੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕਾਂਟ-ਝਾਂਟ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜਾ ਕਿਸਾਨਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਸੜਕਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੋਂ ਕਈ ਰੁਖ ਸਾੜ ਸੁੱਟੇ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਬਚਿਆ ਖੁਚਿਆ ਕੰਮ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕਰਕੇ ਲੱਕੜੀ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਗਰਮੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਗਰਮੀ ਦੀ ਦੁਹਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਖਦੇ ਹਾਂ ਅੱਜ ਗਰਮੀ ਬਹੁਤ ਹੈ। ਹੱਲ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਪਰ ਸਾਡੀ ਸੁਸਤੀ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਹੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵਰਜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੋ, ਅੱਜ ਲੋੜ ਹੈ ਦਿਲ ਨਾਲ ਇਕ ਬੂਟਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੀ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਚਾਹੇ ਘਰ ਵਿਚ ਲਗਾਵੋ, ਸੜਕ ਕੰਢੇ ਲਗਾਵੋ, ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਲਗਾਵੋ ਜਾਂ ਜਿਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਉਥੇ ਲਗਾ ਦੇਵੋ। ਬਸ ਕਰਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਦਿਨ ਪਾਣੀ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਜੰਗਲਾ ਲਗਾਉਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਮਵੇਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਨਾ ਲੈਣ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਹ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰ ਲਈਏ ਤਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧ ਗਰਮੀ ਦਾ ਸੰਤਾਪ ਨਾ ਭੋਗਣਾ ਪਵੇ।

-ਅਸ਼ੀਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ

ਜਲ-ਸੰਕਟ

16 ਜੂਨ, ਐਤਵਾਰ 'ਵਿਜੇ ਬੰਬੇਲੀ' ਦਾ ਲੇਖ 'ਭਿਆਨਕ ਜਲ ਸੰਕਟ ਵਲ ਵਧ ਰਹੇ ਹਾਂ ਅਸੀਂ।' ਪਾਣੀ ਦੇ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਝਾਤ ਪਾ ਗਿਆ। ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਖੇਤੀ ਸਾਡੀ ਸਾਹ-ਰਗ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਪਾਣੀ ਹੀ ਨਾ ਬਚਿਆ ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਸਾਹ ਰਗ ਕੱਟੀ ਹੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ, ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕੁਦਰਤ ਪ੍ਰਤੀ ਫਿਕਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਲੱਗੀ ਨੂੰ ਬਸੰਤਰ ਸਮਝਦੇ ਨੇ। ਸਾਥੋਂ ਹਾਲੇ ਤਕ ਝੋਨੇ ਦਾ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ। 'ਤੂੜੀ' ਦਾ ਬਦਲ ਜ਼ਰੂਰ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਆਏ ਸਾਲ ਗਰਮੀ 'ਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸੰਕਟ ਦਾ ਰੌਲਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸਭ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ 'ਚ ਸਰਕਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਂਦੀ, ਲੋਕ ਸਰਕਾਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਨੇ। ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਤੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣਨਾ ਹਰ ਨਾਗਰਿਕ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ। ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਹੀਯੋਗ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਲਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਲਾਲਚੀ ਬਿਰਤੀ ਤਿਆਗਣੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਜਿਊਂਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਮਾਰੂਥਲ ਬਣਨ ਤੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ। ਆਓ! ਫਿਰ ਲੇਖ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਬਚਾਉਣ ਤੇ ਸਾਂਭਣ ਲਈ ਫਿਕਰਮੰਦ ਹੋਈਏ ਤਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਨਸਲਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਖੁਣੋਂ ਸੰਘ ਨਾ ਸੁੱਕਣ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋ?

-ਜਸਬੀਰ ਦੱਧਾਹੂਰ
ਪਿੰਡ ਤੇ ਡਾ. ਦੱਧਾਹੂਰ, ਰਾਏਕੋਟ (ਲੁਧਿਆਣਾ)

ਬੰਦ ਹੋਵੇ ਮੁਫ਼ਤ ਬੱਸ ਸੇਵਾ

ਭਾਵੇਂ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਸੂਬੇ ਵਿਚ ਵਿੱਤੀ ਹਾਲਾਤ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜ਼ਮੀਨੀ ਹਕੀਕਤ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਇਕ ਗੰਭੀਰ ਆਰਥਿਕ ਸੰਕਟ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਬਸਿਡੀਆਂ ਇਸ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਬਸ ਸਫ਼ਰ ਕਾਰਨ ਪੰਜਾਬ ਰੋਡਵੇਜ਼ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲੱਖਾਂ ਰੁਪਏ ਦਾ ਘਾਟਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ 25-30 ਕਰੋੜ ਤਕ ਦਾ ਹੈ। ਬੱਸਾਂ ਵਿਚ ਵੱਧ ਭੀੜ ਕਾਰਨ ਅਕਸਰ ਲੜਾਈਆਂ ਤੇ ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਇਸ ਸਕੀਮ ਤੋਂ ਜਿੱਥੇ ਆਮ ਲੋਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਉਥੇ ਬੱਸਾਂ ਦੇ ਡਰਾਈਵਰ, ਕੰਡਕਟਰ ਵੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਅਕਸਰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਬੱਸਾਂ ਵਿਚ ਮੁਫ਼ਤ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਅਨੇਕਾਂ ਅਮੀਰ ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਪੇਸ਼ਾ ਵੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਸਹੂਲਤ ਸਿਰਫ਼ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਤੇ ਗਰੀਬ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਵੀ ਲੋਕ ਇਸ ਸਹੂਲਤ ਦਾ ਗ਼ਲਤ ਫਾਇਦਾ ਚੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਰਕਾਰਾਂ ਵੋਟ ਬੈਂਕ ਖ਼ਾਤਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਲੋਕ ਲੁਭਾਉਣੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਸਟੇਟ ਨੇ ਤਰੱਕੀ ਕਰਨੀ ਹੈ ਤਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਮੁਫ਼ਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

-ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ।

ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲ

ਮਾਨਸਾ ਤੇ ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਸੀਵਰੇਜ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਆਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਖਬਰਾਂ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀਆਂ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸੀਵਰੇਜ ਦਾ ਪਾਣੀ ਜਦ ਗਲੀਆਂ-ਨਾਲੀਆਂ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੰਦਾ ਪਾਣੀ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਸੜਾਂਦ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਨਸਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁਹੱਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਈ-ਕਈ ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਸੀਵਰੇਜ ਓਵਰ ਫਲੋਅ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਗੰਦਾ ਪਾਣੀ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਭਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਤਾਪ ਤੋਂ ਨਿਜਾਤ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਹੈ ਕਿ ਮਾਨਸਾ ਤੇ ਬਠਿੰਡਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸੀਵਰੇਜ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਜਲਦ ਤੋਂ ਜਲਦ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

-ਸੁਖਦੀਪ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ,
ਮਾਨਸਾ।